Ik wilde hier niet eerder over beginnen, omdat Marcel mijn zoon dit is en er niet altijd graag openlijk over praat en dat respecteer ik. Maar hij heeft nu zelf zijn verhaal verteld op het forum (link), hij herinnerd het zich zelf niet maar hij had hier al last van toen hij nog baby was. Als klein humpie kon hij vreselijk bang zijn voor een hoek in een kamer bijvoorbeeld, en kon dit alleen duidelijk maken door naar die hoek te kijken en later ook te wijzen en vreselijk te huilen. Tot wanhoop dreef het mij, want ik zag niks, nu heb ik altijd open gestaan voor alle dingen op deze aarde en ben er ook altijd van overtuigd geweest dat er meer was, ook door ervaringen die ik zelf in mijn jeugd heb gehad. Wat ik gedaan heb in die tijd, is Marcel dan van zijn kamertje gehaald en ik dan alleen in die kamer en heb “het” daar in die hoek verteld dat ze mijn kind met rust moesten laten en als ze zo graag wilden spoken maar naar mijn kamer moesten komen. En dacht dan ook altijd meteen, als iemand mij zo ziet scheldend tegen een hoek in een kamer voeren ze me meteen af en stoppen me vol met pillen.

En dat is dus wat er gebeurt met heel veel kinderen, hoeveel kinderen zijn niet druk, vaak door stemmen, en worden dan vol geduwd met pillen om ze rustig te krijgen. Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar ik heb altijd tegen Marcel gezegd dat het een prachtige gave is, en dat hij er zuinig op moet zijn. Gelukkig hadden wij ook iemand in onze vrienden kring die hem er mee kon helpen, waardoor het wat rustiger werd. Maar ik heb mijn mond altijd stijf dicht gehouden tegen dokters en leraren hier over, wetende dat we door gestuurd zouden worden en in de medische dwangbuis zouden worden gestopt. Wat ik perse niet wilde, mijn kind was niet gek, had geen ADHD, ik was er van overtuigd dat mijn kind juist heel erg compleet was en rijk, hoe moeilijk ook.

Maar het zegt wel wat over deze maatschappij, als jij niet bent zo als al de anderen dan is er iets niet goed en moeten we dat corrigeren met chemicaliën. Hoe krom, we zijn niet allemaal het zelfde, we hebben gele, zwarte, bruine, witte en van alles er tussen in aan kleuren mensen. Blond, bruin zwart haar, groene, bruine, blauwe ogen. Lange, korte, dunne en dikke mensen. Dit alleen al het uiterlijk, waarom moeten wij innerlijk allemaal het zelfde denken en geloven. Waarom worden we daarop beoordeeld, zodra het niet helemaal klopt, of wat lastig is naar de dokter, psychiatrie en chemie om het te corrigeren.

Wat corrigeren, zodra je gecorrigeerd wordt, wordt je alleen maar met je neus een bepaalde kant opgezet, en wordt je verteld hoe het “hoort”, want dan zijn we allemaal makkelijk te controleren. Als iedereen het zelfde denkt en voelt, is het makkelijk om dit massaal te sturen via bijvoorbeeld de televisie. Als iedereen denkt dat als je een huis hebt, werk en mooie spulletjes, je rekening kan betalen dat alles dan goed is. Als iedereen zo op die manier dan blindelings de overheid volgt, hoe makkelijk is het dan voor de overheid om te controleren en te manipuleren. Wat zou er gebeuren als ieder persoon, voordat hij zijn of haar belasting gaat betalen, kritische vragen gaat stellen.

Waar voor wordt mijn geld gebruikt, en je krijgt antwoord, (dit is fictief ik weet de percentages niet) 10% naar de wegen, 10% naar de ziektekosten, 30%  naar oorlog voeren, 20% naar defensie voor opleiding oorlog voeren, 10% natuur onderhoud en 20% naar aflossing schulden. En wij als burgers zeggen dan, ja dat is leuk allemaal, maar dat oorlog voeren en de opleidingen daar voor, zijn wij het helemaal niet mee eens en betalen daar dan ook niet aan mee. Dus je maakt maar 50% over van je eigenlijke betaling van 100%, dat scheelt lekker in de portemonnee daar kun je een boel andere dingen van doen. Ja, zeggen wij dan maar dan komt de overheid en geeft ons een boete, een rechtszaak of neemt dingen in beslag. Wat nou, ik dacht dat we in een vrij land leven, dat wordt ons toch verteld, en dat geloven we toch, want papa overheid verteld ons dat.

Weet je nog hoe het was om te puberen, dwars tegen alles in je maalde niet om de straffen, je zat ze eventueel uit of bedacht iets om er onderuit te komen en je maakte lol. Je wilde ontdekken, onderzoeken, leven en leren, maar je werd aan alle kanten beperkt, je moest je aan de regels houden en je moest je school  af maken, dat diploma halen want dan kun je gaan werken en je eigen huis kopen. Ik moet zeggen het heeft een tijdje gewerkt, en het leek er op dat het klopte. Maar kijk nu eens goed om je heen, hoeveel kinderen krijgen het werk waar voor ze geleerd hebben. Hoeveel jongeren kunnen een eigen bestaan opbouwen, veel moeten thuis blijven want een eigen huis is niet te betalen, een goede opleiding is nog niet eens een garantie voor een baan als vakkenvuller.

Maar papa overheid komt met allerhande mooie verhalen, en de kinderen luisteren er naar, gaan achterover zitten en blijven braaf in het rijtje lopen, het zal allemaal wel goed komen. Mensen in Griekenland worden de kinderen al achter gelaten op straat omdat ze hun kinderen geen eten kunnen geven, dit is om de hoek. En dat alles omdat ook Nederland, aan Griekenland heel veel geld leende wat niet bestaat en dus never nooit niet terug betaald kan worden. Zet die televisie uit, zoek je eigen informatie op bijvoorbeeld het internet, haal je kinderen van de chemicaliën af, en zoek andere hulp voor ze, geef ze hun leven terug. Zoek je passie, ga leven wordt weer mens en zet je neus die kant op, daar waar je gelukkig bent en geen zombie omdat ze zeggen dat het zo hoort.

Groetjes Diane